A

Hilarische weetjes van onze lokale gids in Kyoto!

Milady A - Monday, April 04, 2016

Nà onze stripverhaal-achtige ervaring in het sushi tentje, hadden we nog een vierde bezienswaardigheid te bezoeken samen met onze gids, nl de Kiyomizu-dera tempel.

More on photography.milady-a.com
Luxury Places - Luxury Travel - Japan Kyoto Kiyomizu tempel Memoirs of a geisha

Veel tempels in Japan behoorden toe aan bepaalde sekten, maar deze tempel lijkt van iedereen te zijn. Al ruim 1000 jaar beklimmen pelgrims de hellingen om te bidden tot de elf-hoofdige Godin Kannon en te drinken uit de heilige bron. Kannon is de Godin van Barmhartigheid (Goddess of Mercy) en heeft 1000 handen, 11 gezichten en kan haar lichaam in 33 verschillende manieren presenteren. De veranda van de hoofdzaal biedt een prachtig zicht op Kyoto, en is gemaakt uit een uniek staaltje schrijnwerk waarbij geen één spijker te pas gekomen is.

‘No name! The veranda has no name!’ had onze gids, Mr Toyoka, gezegd.
Ik begreep het niet … en vroeg nogmaals ontsteld om toch zeker te zijn: “Does the veranda ‘still’ have no name?’
‘No, no, still no name!’ was het antwoord.

Pas nà het bezoeken van die veranda, als we alweer aan het afdalen waren en de veranda nu frontaal in ons zicht kregen, hadden we het door: “The veranda has NO NAILS!” Schrijnwerk zonder ook maar één gebruikte nagel!

Trust me, het lag écht niet aan ons niveau van het Engels! ;-)

Voor het bezichtigen van de tempel liepen we naar de pagode boven de ravijn. Een leuk weetje dat we toegefluisterd kregen van onze gids: een pagode betekent letterlijk dat de as van Boeddha hierin begraven ligt. Zodra we daar boven kwamen, begrepen we de betekenis van de Japanse alom bekende uitdrukking: “Jump of the veranda of the Kiyomizu temple.” (Van het Kiyomizu podium springen). Elke Japanner kent deze uitdrukking, zei onze gids, hij testte het zelfs door het te vragen aan onze taxi chauffeur … en ja hoor, die vraag bleek meer dan evident te zijn.
De uitdrukking betekent letterlijk: ‘in het diepe springen’ maar staat eigenlijk voor volledige overgave na het uitspreken van een ultieme wens. En blijkt dat meer dan 200 Japanners de sprong hebben gewaagd na het verwoorden van hun diepste hartswens, hun ultiem verlangen dat in vele gevallen bijna onmogelijk lijkt. Leven ze nog nà de val, dan geloven ze voor het geluk geboren zijn en zijn ze overtuigd dat hun ultieme wens in dat leven zal uitkomen.

Nog een leuk weetje dat de gids met ons deelde was hoe het komt dat iemand van Kyoto zo ontzettend fier is op hun stad. Enkel producten die in Kyoto zelf worden geproduceerd, zoals aardewerk voor de thee ceremonie of zijde voor de kimono’s worden hier verkocht.
Elke Kyoto bewoner beschouwt zijn stad ook nog steeds als de énige echte hoofdstad van Japan in plaats van Tokyo.
Kyoto was namelijk vroeger dé hoofdstad van Japan.
In de Edoperiode van 1603 tot 1868 werd Edo (Tokyo) steeds machtiger en nam de status als hoofdstad over in 1869.

En dan komt het … het weetje van de gids: ‘Kyo’ betekent ‘capital’ in het Japans en ‘to’ betekent ‘city. Letterlijk de hoofdstad dus.
In 1867 verhuisde de Keizer van Kyoto naar Edo, toen Kyoto door aanvallen plat gelegd was, en werd Edo herdoopt naar Tokyo, want ‘To’ betekent ‘Eastern’ en ‘Kyo’ betekent ‘capital’ zoals we al wisten, ‘the eastern capital’ dus.
Ik begreep er niets van en vroeg onze gids wat meer uitleg.
Want hoe kon ‘To’ nu twee verschillende dingen betekenen? Eerst ‘stad’ en dan ‘ten oosten’?

Hij schoot in de lach, want voor hem was het antwoord zodanig evident. Het zit hem in de intonatie die je legt in de uitspraak van ‘To’ in het begin van een woord ten opzichte van de uitspraak van ‘To’ aan het einde van een woord.
Je acht het niet voor mogelijk! Eén en dezelfde serie letters kan dus helemaal iets anders betekenen door een andere intonatie, een verschil dat eerlijk gezegd, voor ons nauwelijks hoorbaar was. Maar … we kregen het klank verschil vast. Iedereen die mij in levende lijve zal zien nà onze terugkeer, zal ik mondeling laten horen wat het verschil is … en dan zien of jullie ook met even grote ogen mij zullen blijven aanstaren zoals ik de gids aanstaarde! ;-)

Als afsluiter van onze super interessante dag met onze gids, wandelden we te voet terug naar het metro station via het Higashiyama district, wat nog altijd één van de meest authentieke gebieden is rond Kyoto met zijn typische winkeltjes.

Plots herkende Mr Big de brug waarop de bloedmooie Sayuri als klein meisje een ijsje aangeboden kreeg van de knappe Chairman in de film ‘Memoirs of a Geisha’.

More on photography.milady-a.com
Luxury Places - Luxury Travel - Japan Kyoto Kiyomizu tempel Memoirs of a geisha

Zo ontzettend fantastisch vond ik dat!!
De plek die ik al zolang in mijn gedachten had, openbaarde zich recht voor mijn ogen. Die avond heeft Mr Big alles moeten doen om de film via het internet te vinden want dààr in Kyoto en nergens anders wou ik me die avond nog eens onderdompelen in de mysterieuze wereld van het geisha gebeuren … !

Mijn geisha verhaal komt nog.

Follow my blog with Bloglovin



Close

Send me a quick message!

Send me a personal e-mail!


Captcha Image

Subscribe to my Newsletter and become a privileged member of Milan ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :


x

SUBSCRIBE to my NEWSLETTER and become a privileged member of MILAN ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :