A

Bespiegeling over de hersenen

Kristien De Winter - Friday, June 03, 2016

Beste lezers,

Ik heb mij in mijn laatste column ‘Vergeet de romantiek’ nogal bloot gegeven. Ik heb immers bekend dat ik het liefst van al een gedrukte krant lees. Dit zou een oubollig imago van mij kunnen doen circuleren.

Dit maal wil ik dit beeld een beetje bijstellen. Want inderdaad, ik heb een Twitter account. Dit wil op dit moment vooral zeggen dat ik tweets lees van anderen en af en toe retweet.
Veel genuanceerder lijkt mijn imago hierdoor niet te worden. Ik besef het. Anderzijds prijs ik me gelukkig te weten dat er nog een hele weg van verdere multi media ontplooiing voor me ligt.

Ik heb dus via een tweet van dr. Eben Alexander, een Amerikaanse neurochirurg, een artikel - het wordt op het internet gepubliceerd als essay - gelezen van een zeker Robert Epstein, een senior onderzoekspsycholoog aan het ‘American Institute for Behavorial Research and Technology’ in California.

Het artikel heeft als titel: The empty brain. Your brain does not process information, retrieve knowledge or store memories. In short: your brain is not a computer.
Het lege brein. Je brein verwerkt geen informatie, haalt geen kennis op, noch slaat het herinneringen op. In het kort: je brein is geen computer.
Laat me opnieuw duidelijk zijn, ik heb geen medische opleiding genoten, maar ik ben wel passioneel geïnteresseerd in hersenen.

Deze Robert Epstein verwijst in zijn artikel naar een boek van George Zarkadakis ‘In Our Own Image’, die aangeeft hoe dat mensen gedurende de laatste 2000 jaar via 6 verschillende metaforen de menselijke intelligentie hebben trachten te verklaren.
Hij begint met het voorbeeld van het ontstaan van de waterbouwkunde, denk aan de aquaducten, in ongeveer de 3e eeuw voor Christus.
Dit gaf aanleiding tot het ‘op’bouwen van de Humores theorie, waarbij men aanneemt dat zowel ons fysiek als mentaal functioneren zou bepaald worden door onze lichaamssappen. Als voorlaatste voorbeeld geeft hij aan dat in het midden van de 19e eeuw, geïnspireerd door de toenmalige vooruitgang in communicatie, de Duitse fysicus Hermann von Helmholtz, het brein vergelijkt met een telegraaf.

Het is evident dat in onze tijd ons brein dan wordt vergeleken met een computer. Dit is wel volledig onterecht volgens Robert Epstein.
Ik ga zijn artikel hier niet reproduceren, u kan dit artikel gemakkelijk terug vinden via het internet.
Zijn punt is dat via de vooronderstelling dat onze hersenen werken als een computer van een verkeerd uitgangspunt wordt vertrokken voor verder wetenschappelijk onderzoek. Op deze manier wordt heel wat geld verspild, ook blijkbaar in het onderzoek naar de ziekte van Alzheimer.
Onze manier van omgaan met herinneringen bijvoorbeeld is zoveel complexer dan het opslaan van informatie op een computer. Het heeft alles te maken met de unieke neurale structuur die we allen bezitten en die ontwikkeld wordt gedurende een heel leven op basis van unieke ervaringen.
Een boeiend betoog.
Hij eindigt met de woorden: We are organisms, not computers. Get over it.

Als u mijn boeken heeft gelezen, dan heeft u zeker Pim Van Lommel, een Nederlandse hartchirurg, in mijn bibliografie zien staan met het boek ‘Eindeloos bewustzijn’. De ondertitel van het boek is: een wetenschappelijke visie op de bijna-dood ervaring.
De auteur gaat enerzijds in op de verschillende fysiologische en psychologische theorieën, die trachten een BDE (bijna dood ervaring) te verklaren en anderzijds op de persoonlijke belevingen van mensen die door het proces zijn gegaan.

De aanleiding voor dit boek is de persoonlijke ervaring van de hartchirurg. Hij was net begonnen aan zijn opleiding cardiologie toen hij zelf een hartstilstand kreeg. De beleving tijdens de bewusteloosheid van ongeveer 4 minuten heeft hem nooit los gelaten, maar het heeft lang geduurd voor hij een referentiekader kon ontwikkelen om een dieper inzicht te krijgen. Volgens de inzichten van de medische wereld, waarvan hij deel uitmaakt, is het immers niet mogelijk bewustzijn te ervaren als je hart stil staat.

De beklijvende persoonlijke verhalen en zijn wetenschappelijke benadering brengen de auteur tot de conclusie dat bewustzijn onafhankelijk van onze hersenen zou kunnen bestaan. De auteur oppert de mogelijkheid dat het lichaam tijdens het leven functioneert als interface en een faciliterende functie heeft om sommige aspecten van ons verruimende bewustzijn te ontvangen, waarbij (junk-) DNA en DMT ( Dimethyltriptamine, een psychoactieve stof, geproduceerd door de epifyse) mogelijk beide een rol spelen.

Tijdens een tv-uitzending van Paul Witteman van 14 november 2007 vergelijkt Pim Van Lommel de hersenen met een tv camera die beeld en geluid codeert tot elektromagnetische informatie en tegelijkertijd met een tv toestel dat electromagnetische informatie decodeert tot beeld en geluid, het is een zend-ontvanger. De hersenen zijn geen producent van bewustzijn: zij faciliteren het bewustzijn, zij zijn dus een interface.

Het interview is te bekijken op youtube: "https://www.youtube.com/watch?v=5bWAjddYgh4.
Het is duidelijk dat er nog veel ‘onderzoeks’werk is aan de winkel voor de wetenschappers.
Als zij mij op de hoogte houden via tweets, kan ik er mee van genieten.

Kristien



Close

Send me a quick message!

Send me a personal e-mail!


Captcha Image

Subscribe to my Newsletter and become a privileged member of Milan ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :


x

SUBSCRIBE to my NEWSLETTER and become a privileged member of MILAN ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :