A

Zij + Hij = Wijsheid

Milady A - Tuesday, November 17, 2015
He She

Lieve schat,

Je bent mijn muse en inspiratie, en zoekend naar een thema voor onze volgende #SheHe trok jouw eigen quote weer eens mijn aandacht ;-) …

Oh wat een verrassing, hoor ik je al zeggen, maar geef me even de kans om mijn idee en vooral mijn gevoel daaromtrent te schetsen.

“Laat anderen jou niet frustreren door hun handelen.”

Een fundamentele waarheid over hoe je grenzen moet stellen in je interacties met anderen.
We kunnen (gelukkig) het handelen van anderen niet controleren. Maar we kunnen wel, zelfs al kost dat soms inderdaad heel wat moeite, bepalen hoe wij zelf met het handelen van anderen omgaan.

Het lezen van je quote en vooral van je commentaren daarop gaf me de zekerheid dat het tijd was voor je lezers om beter te begrijpen hoe “je weet wat je moet doen” en “hoe je het doet”.
Hoe moeilijk dat soms ook voor je is.

Beslis om gecenterd te blijven in je eigen energie. Beslis voor jezelf dat, wat anderen ook mogen zeggen, zij niet langer een invloed zullen hebben op jouw gemoedsgesteldheid. Het enige dat je daarvoor moet doen is jouw overtuiging daaromtrent veranderen.

Jouw lezers moeten weten dat je niet zomaar “algemene waarheden” post, of dat je niet zomaar quotes kopieert die je elders bij de duizend kan vinden. Ik weet dat elke quote die je post een eigen levensles is die jij geleerd hebt, en meestal op een harde, intense wijze.

Daarom lijkt het me belangrijk dat je lezers weten dat je ze allemaal persoonlijk “geproefd” hebt.

En deze hier, wel deze is een moeilijke, ook voor jou. Ik weet hoe graag je de wereld wil inspireren vanuit je eigen ervaring. Hoe je zou willen dat zij zouden kunnen leren uit jouw ervaring zonder door al de pijn te gaan die erbij hoort.

Maar zo werkt het niet lieveling!

Er is een waarheid die daarop zo mooi van toepassing is: “Je kan het paard naar het water brengen maar je kan het niet verplichten te drinken”. Meestal voeg ik er nog bij dat als je het toch probeert te dwingen om te drinken de kans groot is dat je het gewoon zal verdrinken.

Zo, lieveling, hoe ga jij om met die grote uitdaging? Hoe heeft het doen en laten van anderen jou gefrustreerd en hoe ging jij daar uiteindelijk mee om?

Luc

Hmm … als mijn lieve echtgenoot mij nu al uitdaagt om dieper na te denken over de diepere betekenis van mijn quotes … wel, dan hangt er iets in de lucht … !

Het is overduidelijk waarom hij me aanzet hierover te schrijven, want hij ziet het toch wel zeker, hoe ik zelf nog heel geregeld aan het worstelen ben met deze levensles, zoals nu, dezer dagen. Hij weet ook verdomd heel goed dat – nu hij me vraagt om uit te leggen hoe ik dat dan wel doe – dat ik de moeite zal nemen om zelf uit te kienen waar het zelfs bij mij nog hapert, waar er nog altijd een vuiltje in de lucht lijkt te hangen, iets dat mijzelf nog altijd tegenhoudt om mijn eigen waarheden voor 100% te kunnen (be)leven.

Want dàt is de ganse opzet: een impact hebben op mijn lezers, niet enkel door het delen van mijn eigen ervaringen, van mijn wijsheden die letterlijk uit mijn leven gegrepen zijn, maar er ook voor zorgen dat mijn lezers ook effectief iets doen met wat ik ze als leesvoer geef. Mensen kunnen mijn quotes lezen en denken “goh, wat een leuke quote” en gewoon doorgaan met hun leventje van alledag. Dat is niet wat ik wil. Mijn grootste, diepste wens is om een duidelijke impact te realiseren op het leven van velen waardoor er bij hen werkelijk transformatie optreedt.
Mijn lieve schat kent me dan ook verdomd goed, en wil mijn eigen groeiproces triggeren door als aanzet hieromtrent een #SheHe te schrijven, omdat hij wil dat ik eens dieper ga nadenken over hoe ik dit probleem in hemelsnaam aan kan pakken zodra het om het hoekje komt piepen.

Hij weet ook heel goed dat de levenslessen die ik deel geen makkelijke dingen zijn om te leren. Je zegt niet zomaar die woorden en hop, die grote, gewenste verandering in jou openbaart zich … zo makkelijk gaat het niet … er is verdomde vastberadenheid voor nodig, en focus en ongelooflijk veel wilskracht om écht te veranderen!!
Al mijn quotes, al mijn reflecties, waarover ik ook schrijf, àlles komt vanuit een persoonlijke ervaring. Iets wat ik zelf heb meegemaakt, een les die ik zelf geleerd heb, meestal dan ook via de moeilijke weg.

Mijn verhalen zijn 100% non-fiction, ze zijn zelfs 100% authentiek, hoewel ik er soms stiekem van droom om in dat wonderlijke fantasiewereldje te verdwijnen van “fictie”, zoals dat van de briljante schrijver Stephen King bijvoorbeeld. Boeken schrijven die integraal worden uitgevonden in je creatief brein, waar je jezelf totaal kan laten gaan en het verhaal vertellen zoals jij wil dat het loopt, dat moet toch een droom zijn van velen, niet?
Een persoonlijk plekje hebben, een privé stek in jouw hoofdje, waar je naartoe kan hollen in tijden van verwarring of pijn en waar je jezelf helemaal kan verliezen aan jouw eigen verbeeldingskracht. Een tweede, gefantaseerd, leven creëren, zo gek als je het zelf wil maken!

Ik ben echter geen fictie schrijver!

Mijn verhalen zijn echt.
Mijn verhalen gaan over het echte leven. Mijn eigen echte leven.

En net daardoor zijn mijn verhalen soms moeilijk te verteren voor sommigen. We worden blijkbaar allemaal toch wel op één of ander moment in ons leven met dezelfde dingen geconfronteerd maar als er geen openheid is om de dingen op een àndere manier te gaan bekijken, de manier van groei, dan lijken sommigen liever ver weg te blijven van de levenslessen die ik hen rond de oren sla.

En dus zitten we hier … gezellig weggezakt in mijn loungy zetel … aan het staren naar de woorden die mijn allerliefste schat net heeft geschreven om mijn lezers te helpen en uiteraard ook met zijn diepste intentie om MIJ te helpen!

Ik heb namelijk dat gekke, idealistische geloof dat ik de wereld kan veranderen, dat ik mensen kan veranderen.
Voor zover, geen vuiltje aan de lucht, want niemand zal mij ooit van het tegenovergestelde kunnen overtuigen. Die macht krijgt niemand over mij en mijn sterk geloof in mezelf.

Maar ik kan de wereld, noch personen veranderen op mijn eentje. De àndere heeft een even grote inbreng te doen in het veranderingsproces.

Elk individu is uiteindelijk verantwoordelijk voor zijn of haar leven, als ik echter merk dat iemand niet klaar is voor transformatie en helemaal het omgekeerde doet van wat ik hen heb aangeraden vanuit mijn grootste intentie hen vooruit te helpen, dan duurt het niet lang of het frustrerende gevoel komt mijn energieveld binnensijpelen.

Ik weet heel goed dat het verdomd makkelijk is om te schrijven: “Zorg dat anderen jou niet frustreren door hun gedrag!” maar ik verzeker jullie dat dit leerproces ook nog bij mij op volle toeren draait.

Heel wat dingen zijn een makkie geworden voor me, bijvoorbeeld het uitroeien van negativiteit in mijn leven, dàt kan ik als geen ander. Weet je, ons gevoel vertelt ons altijd of we ergens moeten blijven, of een job goed voelt, of we in de juiste relatie zitten … onze innerlijke stem weet het altijd. Ik heb geleerd te luisteren naar mijn hart, naar wat mijn gevoel me vertelt, en ik neem dan ook de gepaste actie om te knippen wat niet langer goed voelt in mijn leven.

Zodra je je focus verlegt van je verstand naar je hart, opent je hart zich meer en meer en kan je gewoon niet langer negeren dat het leven je alsmaar duidelijke signalen toont.

Negativiteit uit mijn leven knippen, of het nu gaat over een verziekte situatie of energie-nemende personen, werd eigenlijk een automatisme voor me, een natuurlijke gang van zaken, iets dat even vlotjes loopt als het besturen van mijn auto.

Als je werkt aan je eigenwaarde, weet je gewoon dat je zorg moet dragen voor jezelf, in eerste instantie voor jezelf, want als je dat nalaat, dan gaat de negativiteit met je aan de haal, en neemt je mee op een levenspad bezaaid met tegenslag, een verstikkend gevoel en boordevol chaos.
En dan, dàn kan je zéker geen zorg meer dragen voor de anderen, van wie je denkt dat ze belangrijker zijn dan jezelf.

Die les heb ik geleerd toen mijn mama aan het strijden was tegen de weerzinwekkende Alzheimer ziekte. Het heeft twee jaar geduurd vooraleer ik me realiseerde dat ik wel degelijk eerst eens voor mezelf moest gaan zorgen. Als ik mijn eigen gezondheid, gemoedstoestand en acceptatievermogen niet als top prioriteit zou vooropstellen, zou ik doorgeslaan zijn nà het vele strijden, én dat is het allerlaatste wat een Alzheimer patient nodig heeft.

Ik kan je verzekeren, dat het zéér moeilijk is om dit inzicht ook in de realiteit waar te maken, het was een van de moeilijkste dingen die ik moest doen, je voelt namelijk dat je de ander opgeeft, maar eigenlijk geef je hen op als je niet eerst voor jezelf zorgt! Dankzij mijn mama’s dokter ben ik – uiteindelijk – tot dit inzicht gekomen en ben ik erin geslaagd om deze wijsheid ook in mijn leven te integreren. Ik ben hem nog altijd dankbaar om deze heel belangrijke les te kunnen leren.

Maar hoe komt het dan wel dat het uitroeien van negativiteit in mijn leven zo makkelijk is?
(Wel, makkelijk is wellicht een groot woord … je hebt er verdomme wilskracht voor nodig!) Maar ik ben erin geslaagd dat te leren omdat ik aan het roer sta in mijn eigen leven! Omdat ik de controle neem over mijn beslissingen! Omdat ik beslis over mijn niveau van eigenwaarde en in overeenstemming hiermee de nodige actie neem!
Wat ik echter niet kan is de controle nemen over de beslissingen van anderen, of over hoe anderen hun geluk lijken te vernietigen door een lage eigenwaarde. Door dit soort gedrag slaan mijn stoppen soms letterlijk door.

En waarom dan? Omdat ik soms ontzettend wanhopig anderen wil vooruit helpen, ik verlies onmetelijke tonnen energie als ik zie dat mensen, zeker als ze een speciaal plaatsje in mijn hart hebben, op het verkeerde pad blijven lopen, als het hen maar niet lukt van richting te veranderen, als ze maar niet zien dat het leven vol geluk de andere kant uit ligt.

Dus wat gebeurt er dan?

Ik vertel, en ik roep, en ik predik, en ik preek, en ik moraliseer over de duizenden lessen die ik zelf heb geleerd … met maar één diepe intentie: vermijden dat personen die me lief zijn, dezelfde moeilijkheden zouden moeten tegenkomen op hun pad als ik ben tegengekomen.

Jammer genoeg zit het leven zo niet in elkaar!

Het ligt duidelijk niet in mijn macht om het leven van anderen te kunnen sturen, zelfs al zou ik – voor sommige mensen – àlles geven om het te mogen doen. Hoeveel makkelijker zou het niet zijn als ik soms zou kunnen overnemen van iemand in nood, zodat ik dan zelf het roer in handen kan nemen en hun schip naar gelukkige oevers kan varen.

Kon ik dat maar …!

Een wijs man vertelde me dat de tonnen energie die ik weggeef, nutteloos zijn, totaal, radicaal nutteloos!
Want wat ik ook zeg, of doe, of deel … de ander zal degene moeten zijn die zijn of haar leven volledig in handen neemt!

Ik heb nu eenmaal geen controle over de beslissingen van anderen!
Zelfs als mijn enige intentie is om hen zielsgelukkig te maken!
Dit inzicht, dit feit omtrent het leven, is voor mij een moeilijke pil om te slikken!

Ik heb namelijk een idealisme in mij dat ik iedereen kan helpen, dat ik hun gedachtengang kan veranderen. Als ik toch maar harder zou proberen.

Jammer genoeg, heb ik deze les via de moeilijke weg moeten leren, nadat ik mezelf door periodes van vreselijke migraines heb moeten loodsen, slapeloze nachten van onrust heb doorstaan terwijl ik daar, midden in de nacht, plannen aan het smeden was in mijn hoofd over hoe ik het de volgende keer nog beter zou kunnen aanpakken. Ik heb mijn les geleerd. Er is maar één manier, één
enkele manier waarop ik halt kan roepen tegen de insijpelende frustraties door het gedrag van anderen wanneer ik zie anderen telkens opnieuw dezelfde fouten maken of telkens opnieuw op het verkeerde pad blijven lopen!

Ik moet de ander volledig toelaten het leven te leiden waar ze zelf voor kiezen!

Vandaag luisterde ik naar een gratis 21-dagen-meditatie van Oprah en Deepak: “Become what you believe” en net deze sessie vandaag ging over het omzeilen van obstakels en het loslaten van zelfbeperkende grenzen rondom jezelf.

Toeval bestaat dus echt niet!

Vooraleer Deepak aan de meditatie begon, gaf Oprah deze wijsheid mee: “Peace is created around the peaceful person.” (Een vredig gevoel wordt gecreërd rondom een vredig persoon)

Lees deze woorden maar heel aandachtig! En lees ze nog eens. Met nog meer aandacht.

Ze lijken heel normaal, heel logisch ook, maar als ik deze heel diep in me liet binnenkomen, had ik plots die prachtige, grootse boodschap begrepen. Als ik in vrede ben in mezelf, zal ik met een liefdevolle, accepterende manier kunnen kijken naar het gedrag van anderen, en zal ik de ander gewoon het leven kunnen laten leiden waar ze zelf voor kiezen, met als resultaat dat mijn innerlijke rust alleen maar groter kan worden.

Wij mensen maken onszelf ziek, we ontwikkelen onze eigen woede, frustraties en bezorgdheid, en het enige waarmee we onszelf kunnen loswrikken uit onze eigen kooi om ons heen, is het totaal accepteren van alles wat is.

Accepteer wat er zich aandient, voor de volle 100%, en je zal verrast zijn van de rust die over jou heen zal stralen, zowel van binnen als van buiten.

Dàt was mijn revelatie van de dag, en ik kan je verzekeren dat die sensatie van totale rust heel welgekomen was!

Milady A

Show me in
English!


Close

Send me a quick message!

Send me a personal e-mail!


Captcha Image

Subscribe to my Newsletter and become a privileged member of Milan ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :


x

SUBSCRIBE to my NEWSLETTER and become a privileged member of MILAN ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :