A

Waarom een vloer kan piepen als een nachtegaal?

Milady A - Thursday, March 31, 2016

Kyoto was de plek waar ik het meest had naar uitgekeken. Ik droomde al lang om àlle facetten die ik in de film “Memoirs of a Geisha” gezien had, in levende lijve te mogen ontdekken.

De oude straatjes met donkere houten huisjes, de oranje lampionnen in het straatbeeld, de traditionele huisjes met de openschuivende deuren waar je door de reepjes hout naar binnen, of naar buiten, kon zien en waarachter een traditionele woonst terug te vinden is met matten, lage tafels en stoelen zonder poten - exact zoals wij ervaren hebben in de twee ryokans waarin we verbleven, maar dan niet voor toeristen, de ‘real stuff’.

Ook die vuurrode bruggen die zo iconisch zijn voor de Japanse landschappen en vooral het geisha fenomeen. Het ongewone leven van een geisha ïntrigeert me mateloos, maar daarover komt er nog een uniek verhaal in de komende dagen!

In Kyoto verbleven we vier dagen. De eerste dag lieten we ons leiden door een locale gids om de oude keizerlijke hoofdstad van Japan te ontdekken. Kyoto is rijk aan schrijnen en tempels, zowat een 2000 tal, waaronder er 17 UNESCO Werelderfgoed zijn. In een stad waarin je je écht ‘lost in translation’ voelt, was een gids op deze plek heel goed meegenomen. Eenmaal je één voet buiten het hotel stapt, spreken de Japanners geen woord Engels. Ik heb me verschillende keren mateloos geërgerd omdat ik zelfs met baby-Engels of de allersimpelste woorden uit mijn woordenschat mij niet verstaanbaar kon maken!
En dan ging het soms gewoon over de ‘waiting time’ om een tafeltje te krijgen in een Starbucks!! Of all places!

We hebben meestal geen zin om een ganse dag onder begeleiding van een gids een plek te ontdekken, maar Mr Tojoka heeft ons de hele tijd kunnen boeien.

‘My name has one letter of difference with a very well-known brand of cars, Toyota, do you know that one?’ vroeg hij terwijl hij ons aanstaarde alsof wij nog nooit van ‘Toyota’ zouden gehoord hadden. Hilarisch!

Eerst was er een bezoek aan het Nijo Castle, dat gebouwd is door shogun Tokugawa leyasu (moet echt zonder hoofdletter!) in 1603 en symbool staat voor de macht en de rijkdom van het pas aan de macht gekomen, in Edo gevestigde, shogunaat. Het kasteel werd gefinaliseerd in 1626 door lemitsu, de kleinzoon van leyasu en derde Tokugawa shogun, die de bouw afwerkte met ideeën die hij had opgedaan bij de bouw van het Fushimi Castle, dat gebouwd was in de Momoyama cultuur in Japan.

Het Nijo Castle is één van de mooiste voorbeelden uit de vroege Edo periode en de Momoyama cultuur in Japan. lemitsu (ook hier moet de naam zonder hoofdletter geschreven worden, ook in het begin van een zin) ontbood de beste schilders van de Kanoschool om de ontvangsthallen te beschilderen ter voorbereiding op een bezoek van de Keizer.

De Kanoschilders kwamen oorspronkelijk uit een lage samoerai familie maar wonnen in de 15e eeuw veel aanzien met hun landschappen in Chinese stijl (ook dit is juist, geen Japanse, maar Chinese stijl), figuren in landschappen en vogel- en bloemenschilderijen.

De schilderijen in kasteel Nijo zijn de grootste die de Kanoschilders ooit maakten. De motieven bestaan uit levensechte tijgers (althans de Japanners vonden ze levensecht) en panters onder bamboetakken, wilde ganzen en reigers in een winterlandschap, pijnbomen, zwaluwen en pauwen. Een van de taferelen stamt uit de tijd waarin Japanse kunstenaars dachten dat luipaarden vrouwelijke tijgers waren.

Jammer genoeg mochten we binnenin het kasteel geen foto’s nemen waardoor ik deze taferelen alleen met woorden kan beschrijven. Er zijn echter wel postkaarten te koop van deze beschilderde wanden in de souvenir shop die we graag meegeven tussen onze eigengemaakte foto’s van de buitenkant van het kasteel.

Nog een merkwaardig feit dat vermeldenswaardig is bij het Nijo kasteel zijn de zogenaamde nachtegaalvloeren. Deze zijn ontworpen om vogelachtige piepgeluiden voort te brengen als er op werd gelopen, waardoor mogelijke indringers zich in die tijd meer dan duidelijk zouden verraden en niet tot bij de shogun geraken zonder zijn lijfwachten tegen het lijf te lopen.

In 1867 gaf Yoshinobu, de 15e Tokugawa shogun, de macht terug aan de Keizer en werd dit Nijo kasteel eigendom van de Keizerlijke familie. In 1884 kreeg het de naam ‘Nijo Detached Palace’. Pas in 1939 werd het kasteel gedoneerd aan de Stad Kyoto en werd het nog eens herbenoemd tot Nijo Castle.
In 1994 werd het kasteel benoemd tot UNESCO Wereld Erfgoed.

Eenmaal weer buiten het kasteel, was er ook de enorme Nijo tuin, beroemd om de vele prachtige rotsen, om volop van te genieten.

More on photography.milady-a.com
Luxury Places - Luxury Travel - Japan Kyoto Nijo Castle

Dat was buiten de gids gerekend! Mr Big en ik, zijn namelijk gek op tuinen, en wilden natuurlijk veel meer ontdekken van dat natuurschoon, maar de gids was streng. ‘No time, no time!’ klonk het … om dat planmatig kantje (van élke Japanner) enigszins goed te maken, liet hij ons zien hoe het komt dat die houten vloeren piepen als nachtegalen.
De nachtegaalvloeren zijn zodanig gelegd dat de in schaarvorm-gelegde nagels tegen elkaar wrijven als ze worden neergedrukt en zo dat piepend geluid maken zodra er iemand op die vloer stapt.
Met zo’n massa bezoekers, voortschrijdend op die vele houten nachtegalen vloeren, leek ons bezoek eerder op een muzikaal intermezzo op onze reis.

En dan weer de Kyoto metro in … op naar de volgende plek!

Follow my blog with Bloglovin



Close

Send me a quick message!

Send me a personal e-mail!


Captcha Image

Subscribe to my Newsletter and become a privileged member of Milan ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :


x

SUBSCRIBE to my NEWSLETTER and become a privileged member of MILAN ( Milady A Network) :

Subscribe to: Milan Member

CONNECT with ME on my social media :